Mercedes E320 cabriolet

In de moderne autowereld wordt luxe vaak gedefinieerd door het formaat van het touchscreen of de hoeveelheid sfeerverlichting in het dashboard. Maar er was een tijd waarin luxe iets heel anders betekende. Het betekende dat een deur dichtsloeg met de klank van een bankkluis. Dat een stoel na twintig jaar nog even stevig zat als op dag één. Deze E320 Cabriolet stamt uit dat tijdperk. Het is een kind van Bruno Sacco, de legendarische designchef die geloofde in ‘verticale affiniteit’: een Mercedes moest niet alleen tijdloos zijn, hij moest er over dertig jaar nog steeds uitzien als een Mercedes. Geen touchscreens vol vingerafdrukken, geen irritante piepjes van de lane-assist, maar pure, onversneden kwaliteit.

De A124 (de interne code voor de cabriolet) was niet zomaar een sedan waar de zaag in was gezet. Integendeel. Toen Mercedes besloot een open versie van de W124 te maken, ontdekten de ingenieurs dat het verwijderen van het dak de stijfheid compromitteerde. De oplossing? Over-engineering. Er werden meer dan 1.000 onderdelen herontwikkeld of verstevigd. Op kritieke punten werd dikker staal gebruikt en er werden speciale trillingsdempers gemonteerd die normaal alleen in de S-Klasse te vinden waren. Het resultaat was een cabriolet die net zo stijf en solide aanvoelde als de coupé. Het is de laatste van de ‘echte’ Mercedessen, gebouwd met een onbeperkt budget voordat de boekhouders de macht grepen.

Dit specifieke exemplaar uit 1995 is er eentje voor de fijnproever. Het betreft de gezochte ‘Mopf 2’ (Modellpflege 2) versie, herkenbaar aan de geïntegreerde grille en de witte knipperlichten die de auto een net wat frissere smoel geven. Onder de kap ligt de onverwoestbare M104 zes-in-lijn motor. Een 3.2 liter blok gekoppeld aan een zijdezachte automaat, want schakelen in een cruiser van dit kaliber is simpelweg vulgair.

De uitvoering is ronduit sinister en chique: Triple Black. Zwarte lak (040), zwart lederen interieur en een diepzwarte softtop. De auto begon zijn leven in Canada. Dat is voor de Europese koper goed nieuws: in tegenstelling tot Amerikaanse import heeft deze auto gewoon een kilometerteller, geen mijlenteller. Met een aantoonbare stand van slechts 117.000 kilometer is dit blok nog maar net ingereden.

De afgelopen tijd is de auto flink onder handen genomen om hem terug te brengen naar fabrieksstandaard. Zo zijn de motorsteunen vervangen (cruciaal voor die trillingsvrije loop), is de auto voorzien van nieuwe filters, vloeistoffen en remmen. De vorige eigenaar had helaas gekozen voor nogal opzichtige, glimmende wielen, maar die fout is rechtgezet: de auto staat weer keurig op de correcte, originele Mercedes-wielen met vers rubber. Ook het bekende pijnpunt van deze modellen, het elektrische dak, is aangepakt en functioneert nu weer feilloos, net als de elektrische stoelverstelling (met geheugen), de cruise control en de automatische airco. Alles werkt, tot aan de binnenverlichting toe. Dit is een eerlijke, harde auto die rijdt zoals meneer Sacco het ooit bedoeld heeft: robuust, comfortabel en volstrekt tijdloos.